Bezpieczeństwo psychologiczne

Definicja

Amy C. Edmondson z Harvard Business School zdefiniowała bezpieczeństwo psychologiczne jako wspólne przekonanie członków zespołu, że zespół jest bezpieczny dla podejmowania ryzyka interpersonalnego (1999). W takim zespole ludzie nie boją się, że zostaną ośmieszeni, odrzuceni lub ukarani za to, że zadają pytanie, przyznają się do błędu, zgłoszą pomysł albo wyrażą sprzeciw.

Edmondson zauważyła to zjawisko, badając zespoły szpitalne: najlepsze zespoły zgłaszały więcej błędów - nie dlatego, że popełniały ich więcej, lecz dlatego, że nie bały się o nich mówić.

Projekt Arystoteles

Google w latach 2012-2015 badał ponad 180 swoich zespołów, szukając przyczyn skuteczności. Najważniejszym czynnikiem okazało się właśnie bezpieczeństwo psychologiczne, a kolejnymi: niezawodność, jasna struktura i role, znaczenie pracy i poczucie wpływu. Skład zespołu (kim są ludzie) okazał się mniej ważny niż sposób, w jaki ze sobą pracują.

Czym nie jest

Bezpieczeństwo psychologiczne nie oznacza:

• miłej atmosfery i unikania trudnych rozmów;
• obniżenia standardów - Edmondson opisuje najlepszą strefę jako połączenie wysokiego bezpieczeństwa i wysokich wymagań (strefa uczenia się), w przeciwieństwie do strefy komfortu (bezpieczeństwo bez wymagań) i strefy lęku (wymagania bez bezpieczeństwa).

Jak lider je buduje

Edmondson (The Fearless Organization, 2018) opisuje trzy kroki:

1. Przygotowanie gruntu - nazwanie pracy jako uczenia się („jeszcze nie wiemy”), podkreślenie, że głos każdego jest potrzebny.
2. Zapraszanie do udziału - przyznanie się do własnej omylności, zadawanie prawdziwych pytań, tworzenie struktur do zbierania opinii.
3. Docenianie odpowiedzi - dziękowanie za zgłoszenie problemu, traktowanie porażek jako lekcji, a sankcje stosowane tylko wobec rażących naruszeń.

We wspólnocie

Wspólnoty, które nie są bezpieczne psychologicznie, nie dowiadują się o problemach - także o nadużyciach - albo dowiadują się za późno. Dlatego bezpieczeństwo psychologiczne łączy się bezpośrednio z celami Białej Księgi, która chce, aby wspólnoty mogły „bezpiecznie wzrastać”. Zob. zaufanie, pięć dysfunkcji zespołu, pokora.