Życie
Daniel Goleman urodził się w 1946 r. w Stockton (Kalifornia). Uzyskał doktorat z psychologii na Harvard University. Przez wiele lat pisał o psychologii i naukach o mózgu dla dziennika The New York Times. Jest współzałożycielem organizacji CASEL, promującej uczenie społeczne i emocjonalne w szkołach.
Dzieło
- Emotional Intelligence (1995; pol. Inteligencja emocjonalna) - spopularyzował pojęcie wprowadzone przez Saloveya i Mayera; zob. inteligencja emocjonalna.
- Working with Emotional Intelligence (1998) i artykuł What Makes a Leader? (HBR 1998) - inteligencja emocjonalna w pracy lidera.
- Leadership That Gets Results (HBR 2000) - sześć stylów przywództwa; zob. style przywództwa Golemana.
- Primal Leadership (2002, z Richardem Boyatzisem i Annie McKee) - przywództwo rezonansowe, oparte na emocjonalnym dostrojeniu lidera do ludzi.
- Focus (2013) - o uwadze jako ukrytym czynniku doskonałości.
Znaczenie i krytyka
Goleman sprawił, że kompetencje emocjonalne i społeczne stały się stałą częścią programów rozwoju liderów. Naukowcy krytykują jednak niektóre popularne tezy jego książek jako przesadzone oraz szeroki, „mieszany” model EI, łączący zdolności z cechami osobowości. Mimo to podstawowa obserwacja - że skuteczność lidera zależy od umiejętności rozumienia siebie i innych - jest dobrze ugruntowana.
Źródła
D. Goleman, Emotional Intelligence, Bantam 1995 D. Goleman, Working with Emotional Intelligence, Bantam 1998 D. Goleman, Leadership That Gets Results, Harvard Business Review 2000 D. Goleman, R. Boyatzis, A. McKee, Primal Leadership, Harvard Business School Press 2002 CASEL, casel.org