Mentoring międzywspólnotowy

Zapis Białej Księgi

Mentoring międzywspólnotowy (na poziomie przywódczym). To system wzajemnego wsparcia i dzielenia się doświadczeniem między różnymi wspólnotami i ruchami. Pozwala nie tylko na wymianę dobrych praktyk i budowanie relacji, ale także na lepsze poznanie się wspólnot, wzajemne służenie sobie oraz umacnianie jedności w Kościele. „Mentoring międzywspólnotowy” sprzyja tworzeniu sieci solidarności i wzrostowi odpowiedzialności w Kościele jako całości.

Na czym polega

Większość form mentoringu działa wewnątrz jednej organizacji. Mentoring międzywspólnotowy łączy liderów z różnych wspólnot, ruchów i dzieł. Lider jednej wspólnoty może być mentorem lidera innej, a zespoły liderów spotykają się w grupach wymiany doświadczeń.

Taka relacja ma kilka zalet, których nie daje mentoring wewnętrzny:

• świeże spojrzenie - mentor nie jest uwikłany w relacje i historię wspólnoty;
• wolność rozmowy - łatwiej mówić o trudnościach komuś spoza własnej struktury;
• uczenie się od innych charyzmatów - rozwiązania sprawdzone w jednym ruchu mogą inspirować inne;
• jedność - wspólnoty przestają być dla siebie konkurencją, a stają się sojusznikami.

Komunia i różnorodność

Św. Paweł porównuje Kościół do ciała, w którym różne członki potrzebują siebie nawzajem: „Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie” (1 Kor 12,21). Jan Paweł II w Christifideles laici (nr 30) wymienił wśród kryteriów kościelności zrzeszeń świeckich gotowość do współpracy z innymi formami apostolstwa. Preambuła Białej Księgi zakłada, że wspólnoty zachowują własny charyzmat („świątynię”), a wspólnie umacniają „mury” - zdrową kulturę przywództwa.

Jak to działa w projekcie Białej Księgi

Projekt przewiduje spotkania regionalne - raz w miesiącu dla całego rejonu lub diecezji - aby zespoły z różnych organizacji dzieliły się wynikami pracy, wypracowywały wspólne zasady i tworzyły społeczność liderów, którzy wspierają się w kryzysach.

Dobre praktyki

• pary mentorskie liderów z różnych wspólnot, z jasnym kontraktem i czasem trwania;
• grupy wymiany doświadczeń (np. 5-8 liderów, spotkania co miesiąc);
• zasady kodeksu etycznego, zwłaszcza poufność;
• wspólne formacje i szkolenia liderów różnych ruchów.

Zob. też coaching i mentoring.