Strona główna
Dobre praktyki

Mentoring i towarzyszenie duchowe

Zapis Białej Księgi o tym, że każdy lider potrzebuje kogoś, kto towarzyszy jego drodze - mentora i towarzysza duchowego - w ramach jasnego kodeksu etycznego.

Zapis Białej Księgi

Mentoring i towarzyszenie duchowe - kodeks etyczny. Każdy lider potrzebuje wsparcia i kogoś, kto towarzyszy jego drodze. Mentoring i towarzyszenie duchowe są przestrzenią kształtowania charakteru i pogłębiania życia wewnętrznego.

Dwie formy towarzyszenia

MentoringTowarzyszenie (kierownictwo) duchowe
Celrozwój lidera i jego służbywzrost w relacji z Bogiem
Tematydecyzje, relacje, kompetencje, kariera, równowagamodlitwa, rozeznawanie, poruszenia duchowe, powołanie
Ktodoświadczony lider, „starszy brat”osoba przygotowana do towarzyszenia duchowego (kapłan, osoba konsekrowana lub świecka)
Postawadzielenie się doświadczeniem i pytaniasłuchanie, pomoc w odczytaniu działania Boga

Obie formy się uzupełniają i nie zastępują się nawzajem. Różnice między mentoringiem a coachingiem opisuje hasło coaching i mentoring.

Dlaczego każdy lider

Liderzy wspierają innych, ale sami często nie mają z kim porozmawiać - im wyższa odpowiedzialność, tym większa samotność. Towarzyszenie chroni przed izolacją, pomaga zobaczyć martwe pola i jest naturalnym miejscem pracy nad charakterem. Tradycja Kościoła zna tę praktykę od czasów ojców pustyni; papież Franciszek w adhortacji Evangelii gaudium (nr 169-173) pisał o „sztuce towarzyszenia”, która wymaga cierpliwości, słuchania i szacunku dla wolności drugiego.

Kodeks etyczny

Zapis Białej Księgi wymienia kodeks etyczny jako integralną część mentoringu i towarzyszenia. Typowe zasady takich kodeksów (por. kodeks etyczny EMCC Global dla mentorów i coachów):

  • poufność - z jasno określonymi wyjątkami (np. zagrożenie życia, krzywdzenie osób małoletnich);
  • rozdzielenie ról - towarzysz duchowy nie powinien być jednocześnie przełożonym, który ocenia lub decyduje o funkcjach (w tradycji kościelnej rozróżnia się forum internum i forum externum);
  • szacunek dla wolności - brak nacisku, manipulacji i uzależniania;
  • granice - jasny cel, częstotliwość i miejsce spotkań, brak relacji podwójnych;
  • kompetencje - towarzysz zna swoje ograniczenia i w razie potrzeby kieruje do specjalisty;
  • superwizja - mentor i towarzysz też mają kogoś, z kim omawiają swoją pracę.

Fundacja Akademia Przywództwa uczy mentoringu i towarzyszenia duchowego na trzecim semestrze studiów podyplomowych - zob. Akademia Przywództwa.

Źródła

Biała Księga Dobrych Praktyk Liderskich, zapisy, bialaksiega.pl Franciszek, Evangelii gaudium, 2013, nr 169-173 EMCC Global, Global Code of Ethics for Coaches, Mentors and Supervisors, emccglobal.org Akademia Przywództwa, program studiów podyplomowych, akademiaprzywodztwa.pl/studia

Zobacz też