Zapis Białej Księgi
Metoda uczniowska w kształtowaniu nowych liderów. Nowi liderzy najlepiej formują się poprzez relację przewodnik - uczeń. To proces wzrastania w praktyce, w ramach wspólnoty, a nie tylko zdobywania wiedzy teoretycznej.
Wzór Jezusa
Jezus nie założył szkoły w dzisiejszym sensie. Ewangelista Marek pisze, że ustanowił Dwunastu, „aby Mu towarzyszyli, by mógł wysyłać ich na głoszenie nauki” (Mk 3,14). Kolejność jest ważna: najpierw być z Nim, potem być posłanym. Uczniowie patrzą, jak Jezus działa, są wysyłani z misją (Mk 6,7-13), wracają, opowiadają i są korygowani (Mk 6,30; 9,28-29). Na koniec otrzymują nakaz czynienia uczniami wszystkich narodów (Mt 28,19-20) - czyli przekazywania dalej tego, czego sami doświadczyli.
Ten sam schemat widzimy u Pawła, który poleca Tymoteuszowi przekazać to, co od niego usłyszał, wiarygodnym ludziom zdolnym nauczać innych (2 Tm 2,2) - cztery pokolenia uczniów w jednym zdaniu.
Prosty model: „ja robię - ty patrzysz”
W praktyce formacji liderów często stosuje się czterostopniowy schemat przekazywania odpowiedzialności:
| Etap | Lider | Uczeń |
|---|---|---|
| 1 | robi | patrzy |
| 2 | robi | pomaga |
| 3 | pomaga | robi |
| 4 | patrzy (i wspiera) | robi samodzielnie - i zaczyna uczyć kolejną osobę |
Schemat ten dobrze łączy się z przywództwem sytuacyjnym (od instruowania do delegowania) i z zasadą delegowania.
Dlaczego to działa
- Uczenie się przez doświadczenie - większość kompetencji liderów rozwija się w działaniu (zob. formacja liderów).
- Przekaz kultury - uczeń przejmuje nie tylko techniki, ale postawy i wartości.
- Bezpieczna porażka - błędy można omawiać na bieżąco.
- Naturalna sukcesja - wspólnota zawsze ma kolejnych liderów w drodze; preambuła Białej Księgi podkreśla troskę o zdrową sukcesję.
Zob. też mentoring i towarzyszenie duchowe.
Źródła
Biała Księga Dobrych Praktyk Liderskich, preambuła i zapisy, bialaksiega.pl Biblia Tysiąclecia: Mk 3,13-15; Mk 6,7-13.30; Mt 28,19-20; 2 Tm 2,2 R. E. Coleman, The Master Plan of Evangelism, Revell 1963