Strona główna
Style i modele

Przywództwo sytuacyjne

Model Paula Herseya i Kena Blancharda: lider dopasowuje styl - instruowanie, wspieranie, współpracę lub delegowanie - do poziomu rozwoju osoby w konkretnym zadaniu.

Idea modelu

Paul Hersey i Ken Blanchard przedstawili w 1969 r. „teorię cyklu życia przywództwa”, później nazwaną przywództwem sytuacyjnym. Jej podstawowa teza brzmi: nie ma jednego najlepszego stylu - skuteczny lider dopasowuje swoje zachowanie do gotowości (dojrzałości) osoby, którą prowadzi, w odniesieniu do konkretnego zadania.

Model łączy dwa wymiary znane z podejścia behawioralnego: zachowania dyrektywne (zadaniowe) i wspierające (relacyjne).

Cztery style (wersja SLII)

W wersji rozwiniętej przez Blancharda i współpracowników (SLII, 1985) style i poziomy rozwoju są następujące:

Poziom rozwoju osobyOpisStyl lidera
D1 - entuzjastyczny początkującyniskie kompetencje, wysokie zaangażowanieS1 instruowanie - dużo wskazówek, mało wsparcia
D2 - rozczarowany uczeńpewne kompetencje, spadek zapałuS2 coaching - dużo wskazówek i dużo wsparcia
D3 - ostrożny wykonawcaduże kompetencje, zmienna pewność siebieS3 wspieranie - mało wskazówek, dużo wsparcia
D4 - samodzielny osiągającywysokie kompetencje i zaangażowanieS4 delegowanie - mało wskazówek i wsparcia

Ta sama osoba może być na poziomie D4 w jednym zadaniu i D1 w innym.

Ocena

Model jest bardzo popularny w szkoleniach dzięki prostocie i praktyczności. Badania naukowe dają mu jednak tylko częściowe wsparcie, a krytycy wskazują na niejasne uzasadnienie przejść między poziomami (Thompson i Vecchio, 2009). Mimo to dobrze służy jako język do rozmowy o tym, czego potrzebuje dana osoba.

W praktyce wspólnoty

Model dobrze opisuje drogę nowego animatora: od jasnych instrukcji, przez okres kryzysu i wsparcia, do samodzielności i delegowania. Odpowiada mu prosty schemat metody uczniowskiej: „ja robię - ty patrzysz”, „ja robię - ty pomagasz”, „ty robisz - ja pomagam”, „ty robisz - ja patrzę”. Zob. też Ken Blanchard.

Źródła

P. Hersey, K. H. Blanchard, Life cycle theory of leadership, Training and Development Journal 23 (1969) K. Blanchard, P. Zigarmi, D. Zigarmi, Leadership and the One Minute Manager, William Morrow 1985 G. Thompson, R. P. Vecchio, Situational leadership theory: A test of three versions, The Leadership Quarterly 20 (2009) P. G. Northouse, Leadership: Theory and Practice, rozdz. 5, SAGE 2021

Zobacz też