Formacja liderów

Zapis Białej Księgi

Formacja liderów jako wyraz odpowiedzialności za Kościół. Liderzy nie kształtują się sami - Kościół jest odpowiedzialny, by dawać im narzędzia wzrostu i pogłębiania powołania. Formacja jest procesem ciągłym, wymagającym towarzyszenia i aktualizacji.

Wymiary formacji

Adhortacja Christifideles laici Jana Pawła II opisuje formację świeckich jako integralną, obejmującą m.in. wymiar duchowy, doktrynalny i ludzki (nr 60). W odniesieniu do liderów można mówić o czterech obszarach:

Jak dorośli się uczą

W programach rozwoju liderów często przywołuje się orientacyjną proporcję 70-20-10, wywodzącą się z badań Center for Creative Leadership: większość nauki przychodzi z doświadczeń i wyzwań w działaniu, część z relacji (mentorzy, przełożeni, informacja zwrotna), a najmniejsza część z kursów i lektur. To nie jest ścisła reguła, ale dobrze pokazuje, że sama wiedza nie wystarczy - potrzebne są praktyka i towarzyszenie.

Formacja jako proces ciągły

Zapis podkreśla, że formacja nie kończy się w chwili powołania lidera. Zmieniają się ludzie, wyzwania i kultura, więc lider potrzebuje aktualizacji. W praktyce oznacza to:

• roczny plan formacji dla zespołu liderów;
• regularne dni skupienia i rekolekcje;
• szkolenia praktyczne (np. kursy, studia z przywództwa);
• metodę uczniowską - uczenie się w relacji i działaniu;
• ocenę 360 stopni jako punkt wyjścia do indywidualnego planu rozwoju.

Fundacja Akademia Przywództwa prowadzi m.in. studia podyplomowe z przywództwa, kurs „Narzędziownik Animatora i Lidera” i Wieczory Przywódcze - zob. Akademia Przywództwa.