Komunikacja lidera

Komunikacja jako praca lidera

Badania nad pracą menedżerów (Henry Mintzberg, 1973) pokazały, że większość czasu lidera to rozmowy - w cztery oczy, na spotkaniach, przez telefon. Przywództwo dzieje się w komunikacji: przez nią lider nadaje kierunek, buduje relacje i podejmuje decyzje.

Uważne słuchanie

Carl Rogers i Richard Farson opisali aktywne słuchanie (1957): pełna uwaga, słuchanie znaczeń i uczuć, a nie tylko słów, oraz odzwierciedlanie tego, co się usłyszało. Stephen Covey ujął to w piątym nawyku: „Najpierw staraj się zrozumieć, potem być zrozumianym” (7 nawyków skutecznego działania). List św. Jakuba zachęca: „Każdy człowiek winien być chętny do słuchania, nieskory do mówienia” (Jk 1,19).

Praktyczne techniki:

• parafraza - „Czy dobrze rozumiem, że...”;
• pytania otwarte - „Co dla ciebie jest w tym najtrudniejsze?”;
• nazywanie emocji - „Słyszę, że jesteś rozczarowany”;
• cisza - danie drugiemu czasu.

Jasność przekazu

Lider komunikuje wizję, cele i decyzje. Dobre zasady:

• powtarzanie - wizja musi być komunikowana wielokrotnie i różnymi kanałami (Kotter mówi o jej niedokomunikowaniu nawet dziesięciokrotnie);
• „co” i „dlaczego” - ludzie potrzebują sensu, nie tylko poleceń (zob. złoty krąg);
• spójność słów i czynów - zachowanie lidera mówi głośniej niż przemówienia;
• przejrzystość decyzji - kto zdecydował, na jakiej podstawie (zob. transparentność).

Trudne rozmowy

Ważną częścią komunikacji lidera są rozmowy, których naturalnie się unika: korekta, odmowa, konflikt, zakończenie służby. Pomocne narzędzia to informacja zwrotna, komunikacja bez przemocy Marshalla Rosenberga (obserwacja - uczucia - potrzeby - prośba) oraz modele rozwiązywania konfliktów. Ewangelia proponuje porządek upomnienia braterskiego: najpierw w cztery oczy, potem w obecności świadków, a dopiero potem wobec wspólnoty (Mt 18,15-17).

Komunikacja jest jednym z głównych modułów studiów podyplomowych Akademii Przywództwa, a „uważne słuchanie i pętla dialogu” - modułem kursu Narzędziownik Animatora i Lidera.